Poprzednie opowiadanie -Jak możesz mnie kochać? - pytanie wybrzmiało głuchym dźwiękiem. Zapadła cisza. Dało się usłyszeć tylko szum wod...

Poprzednie opowiadanie Minęły pierwsze dwa tygodnie od kiedy w naszej małej świątyni zamieszkała jeszcze jedna osoba. Kishimura. Nasz syn...

Poprzednie opowiadanie Najpiękniejsze co mnie w spotkało? Najlepsz co przerzyłem? Najwspanialsze słowa jakie w życiu usłyszałem? - Hibik...

< poprzednie opowiadanie > Nadzieja? Hibiki był moją jedyną nadzieją w tym okropnym świecie. Spojrzałam na zwłoki uśmiechniętego Kis...

Poprzednie opowiadanie Słowa wypowiadane przez oszalałą w tej chwili z rozpaczy Asami rozrywały moje i tak już poszatkowane serce. To w n...

< poprzednie opowiadanie > Czułam... Nic. Dosłownie nic. Jakby coś przeklętego, zimnego zabrało moją boską duszę, splamiło boskie cia...

Poprzednie opowiadanie - Asami! - w chwili w której ciało Asami upadło na ziemię z głuchym plaśnięciem, poczułem jak zamieram. Serce wal...

< poprzednie opowiadanie > - Hibiki... - wydyszałam z bólem przez sen. Miałam bardzo wysoką gorączkę i to tylko przez to, że na ...

Poprzednie opowiadanie Mój spokojny sen przerwał cichy szept bogini. Blond włosa drżała delikatnie pod grubą kołdrą, a jej ciało pokrywał...

< poprzednie opowiadanie > Hibiki jest niesamowitą osobą. Moja broń, najcudowniejsza na calutkim świecie ludzi oraz świecie bog...

Poprzednie opowiadanie Byłem przerażony. Drobniutkie ciało bogini pokryte było licznymi ranami zadanymi przez już drgającego w pośmiertny...

< poprzednie opowiadanie > Kiedy spałam, czułam dotyk... Delikatny, męski i taki ciepły. Zastanawiałam się, kto to. Kto może być t...

Poprzednie opowiadanie Jak byłem mały, mój starszy brat opowiadał mi o Aniołach, które schodziły pod najróżniejszą postacią na ziemię i p...

< poprzednie opowiadanie > Spojrzałam na Hibikiego, jaki jadł zupę z resztek. Jak on mógł, na pewno się tym nie posili! Bez większe...

Poprzednie opowiadanie Garnuszek z pewnością nie mógł pomieścić jedzenia dla trzech osób. A znając już trochę Asami prędko wywnioskowałe...

< poprzednie opowiadanie > Kiedy opuściłam łazienkę, z uśmiechem zabrałam się za robienie obiadu dla młodego chłopca. Oczywiście, H...

Poprzednie opowiadanie Wszedłem do maleńkiej kuchni. Ściany w odcieniu waniliowy były nieco przybrudzone ale nadal utrzymane w niezłym st...

< poprzednie opowiadanie > Przyglądałam się jak w obrazek. Hibiki z pasją i zaangażowaniem przejął się młodzikiem, jaki widoczn...

Poprzednie opowiadanie Delikatne, drobne dłonie bogini po raz kolejny przyłożyły zimny kompres do czoła narkomana. Ona…. Jest taka dobra...

Poprzednie opowiadanie Asami była widocznie przerażona. Kiedy narkoman znowu uniósł wzrok z psychopatycznym śmiechem, dłonie dziewczy...